Bij verziendheid is het makkelijker om veraf te zien dan dichtbij. Het hoornvlies is te plat of het oog te kort, zodat binnenvallende stralen te zwak worden gebroken. Beelden uit de verte vallen samen op een punt achter het netvlies, beelden van dichtbij vallen nog verder achter het netvlies. Het beeld is dan niet scherp; dit heet verziendheid of hyperopie. Bij jonge mensen kan een bepaalde mate van verziendheid gecorrigeerd worden door het oog extra te focusseren (accomoderen). Het focusseren wordt bij het ouder worden moeilijker, eerst van dichtbij en later ook voor veraf. De behoefte aan correctie van deze verziendheid neemt dan ook toe, terwijl de eigenlijke afwijking stabiel is.

Verziendheid wordt gecorrigeerd met plus-glazen. Ook verziendheid is in het algemeen met behulp van refractieve oogchirurgie goed te behandelen.